Kategoriler
Genel

Çanakkale’nin Asıl ve Asil Kahramanları

Lütfen resme dikkatle bakın, Sene 1915… Bir tren, Bilecik İstasyonunda beklemektedir. Sevkiyat subaylarından Abdülkadir Bey, vagonların arasında sessiz, hareketsiz bir gölge görür. Merakla ve şüpheyle yaklaşır. O anda çakan şimşeğin aydınlığında şunlara şahit olur: Ak saçlı, beli bükülmüş, soluk benizli, başı beyaz yaşmaklı ihtiyar bir Türk anası, çakılmış gibi orada duruyor.

Yağmurdan sırılsıklam olmasına rağmen, huşû içerisinde beklemektedir. Anadolu’nun cefakâr, vefa timsali ve sabırlı anası ile Abdülkadir Bey arasında şu konuşma geçer: – Valideciğim, yağmurun altında niye bu tür bekliyorsun? – Trende oğlum var. Onu selametlemeye geldim.

– Oğlun kimdir, nerelisiniz? – Söğüt’ün Akgünlü köyünden Mehmedoğlu Hüseyin. – Onu görmek ister misin, çağırayım mı? – Sana dua ederim. Ona bir çift sözüm var. Hüseyin, kısa vakitte bulunup getirilir. Elini öpen oğlunu bağrına basan ana, ona son olarak şu nasihati yapar: -Hüseyin’im, yiğit oğlum benim!.. Dayın Şıpka’da, baban Dömeke’de, ağaların Çanakkale’de şehit düştüler. Bak son yongam sensin. Eğer minarelerden ezan sesi kesilecekse, caminin kandilleri sönecekse sübütün sana helal olmasın! Öl de köye dönme. Yolun Şıpka’ya düşerse dayının ruhuna bir Fatiha okumayı unutma. Haydi oğul! Tanrı yolunu açık etsin.

Hüseyin, anacığının elini öptü; fakat bunun son öpüşü olduğunu nereden bilebilirdi ki!.. Yaşça büyük olan gözlerle oğluna bakan bu ana, son evladını da dualarla bu şekilde cepheye uğurladı…

İşte alttaki resim bu abidevi kahramanlığın, din ve millet, yurt muhibbanının şu zamana kadar kalmış, kalp burkan içli bir hatırasıdır. “Oğlum sende bizim İsmail’jmizsin, seni Tanrı için yurt için kurban gönderiyoruz” diyerek evladını şehit verip, 14 yaşındaki son evladını cepheye uğurlayan ellerinden öpülesi anamız.

Şu garibanlıga bakın, Üstte yok, Elde yok, Ayakta yok. Azmin ve imanın her türlü güce galebe çaldığı, tarihte eşine az rastlanan, namusu, yurtı ve milletinin bekası için gözlerini kırpmadan canlarını veren yüz binlerce kahramanın eseri Çanakkale Zaferi ile 106 sene önce destan yazan bütün kahramanlarını bir kalbi buruklukla, rAhmet ve minnetle yad ediyoruz. BAZI BORÇLAR ÖDENMEZ

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir