Kategoriler
Genel

CEVAP ÇOK İLGİNÇ !

O zat ona öyle bir şey konuştu ki

K’a’r’ı k’o’c’a her gün sudan sebeplerden k**avga ederler. Adam en sonucunda dayanamayıp b**oşanmaya karar verir. Bir gün istişare etmek amacıyla perişan durumda herkes yönünden sayılan, sözüne güvenilen bir Zat’ın yanına gider. O zat ona öyle bir şey konuştu ki adamın b-eti b-enzi atar, ş-ok olur


Sürekli k**avga ediyorlardı Adamın birisi h’a’nımı ile hiç geçinemez. E’vde her gün yoktan sebepler yüzünden münakaşa olur. Adam bu münakaşalardan bıkıp bundan sonra ayrılmak ister. Bunların mü**nakaşaları yüzünden iki tarafın ailelerinin de araları açılır…

Bu kişi bir gün p**erişan bir durumda, istişare etmek amacıyla deneyim sahibi, ilim ehli, herkes yönünden se’vilen, sözüne güvenilen bir zata gidip hali anlatır, h’a’nımından boşanmak istediğini söyler. O zat, ona; “Artık ayrılsan da fark eden bir şey olmaz. Şurada bir ay kadar ömrün kaldı, ne istiyorsan yap!”der… Bu sözü duyan adam ş-o-ke olur, rengi atar, gene perişan bir durumda çıkar gider… Rastladığı tanıdıklarıyla helalle’şmeye başlar.E’ve gider, h’a’nımına ağlamaklı; “H-at-un gel, bunca vakittir seni ü**zdüm, sana iyi k’o’c’alık yapamadım, istediğini alamadım, hakkını gözetemedim, ne olur beni affet, bana hakkını helal et” der. H’a’nımı; “Allah Allah, bu adama ne oldu da bu tür şeyler yapıyor!” der, acır ona ve “Bey, asıl sen hakkını helal et, ben hep e**depsizlik yaptım, seni çok üzdüm” der. İkisi de başlar ağlamaya…

Sonra adam, k**avgalı bulunduğu kayın pederine gider. Onlarla da ağlayarak helalle’şir. Adamın h’a’nımı da, kendi kayın validesine gidip aynı biçimde helalle’şir. Artık e’vde her gün cennet yaşamı yaşarlar ve birbirlerini hiç üzmezler… Ama adam, h’a’nımına, o zatın, ö’leceğine dair sözünden hiç bahsetmez… Bir ayın dolması amacıyla günleri sayar. Günler yaklaştıkça bunun iyiliği artar, g’e’celeri de ibadet eder.Bunun iyiliği artınca h’a’nımının da ve ailelerin de iyiliği artar… Bir ay dolar. Ha bugün ö’leceğim ha yarın… derken, bir türlü ö’lmez! “Kesin bir ay denmedi, bir ay kadar dendi, belki birkaç gün daha var” diye düşünür…Birkaç gün daha bekler, gene ö-lmez. Sonra o zatın yanına gider; “Efendim ben ö-lmedim” der. O zat da; “Ne ö-lmesi?” deyince; “Efendim siz ‘bir ay kadar ö-mrün kaldı’ demiştiniz, o bir ay doldu yalnız ben ö-lmedim” der. O zat; “Kardeşim, ben senin ne vakit ö-leceğini bilemem, yalnız şunu biliyorum, ö-lüm var, bir gün elbette ö-leceksin. Ö-lecek adam kavga niza ile yaşamını zehretmez.

Şu andaki yaşamından memnun musun?” der. Adam “Evet hiç münakaşamız olmuyor” der. O zat; Haydi bundan sonra bu tür devam edin” der… O ailenin iki çocukları olur, gül gibi geçinip giderler… İşte bütün sorun ö*-lümü unutmamak. Ö*-lümü unutunca ne oluyor, unutmayınca ne oluyor bu açık bir örnek. Tüm problemler ö**lümü unutmaktan, hak ve hukuka riayet etmemekten yani dinimize uymamaktan ileri gelir…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir